radiobalkanfox
Dušan Panajotović |
- Njegovoj sahrani prisustvovali su najbliži članovi porodice, prijatelji i kolege, među kojima i glumac Miki Manojlović.
- Kadijevićev život bio je obeležen ličnim gubicima – preminuli su mu ćerka i supruga, o čemu je otvoreno govorio.
Poznati reditelj, scenarista i istoričar umetnosti, Đorđe Kadijević, sahranjen je 14. jula na Centralnom groblju u Beogradu. Njegov odlazak u 94. godini usledio je samo devet dana nakon tragične smrti njegovog sina, čime je dodatno zaokružena tužna porodična sudbina ovog velikana jugoslovenske kinematografije.
Opelo za preminulog reditelja održano je u kapeli na groblju, gde su se od njega u miru oprostili snaja, unuk i još jedan bliski član porodice.
Pored porodice, ispraćaju su prisustvovali komšije i prijatelji, a među njima se našao i proslavljeni glumac Miki Manojlović, koji je nosio belu ružu kao simbol poslednjeg pozdrava svom preminulom kolegi. Kadijević je preminuo 10. jula, a domaću javnost je, pored njegovog odlaska, potresla i vest da je njegov sin, dr Aleksandar Kadijević, istaknuti profesor i stručnjak za istoriju arhitekture, preminuo neposredno pre njega, 1. jula.
Tragična sudbina: “Umro sam zajedno sa mojom ćerkom i ženom”
Život proslavljenog reditelja obeležile su nezamislive porodične tragedije, o kojima je i sam javno govorio pre nekoliko godina.
U jednoj od svojih najpotresnijih izjava, Kadijević je opisao duboku tugu i bol sa kojima se decenijama suočavao:
– Moja ćerka je umrla od šećerne bolesti u 24. godini, a šest godina kasnije još strašnija bolest napala je moju ženu. Gubitak ćerke i žene označio je početak samoće, koja je nepodnošljiva. Moj sin se u međuvremenu oženio, odselio, osnovao svoju porodicu, i on, naravno, brine o meni. Ponosan sam na njega, on je moj kolega, profesor univerziteta, doktor nauka, šef katedre. Ali, ja sam umro zajedno sa mojom ćerkom i ženom. Već dvadesetak godina sebe ne računam u žive. Ne mogu biti srećan, niti se bilo čemu iskreno radovati. Niko ne može zameniti ono što je za mene bilo važnije od života. Ovo je simulacija života u stvarnosti, i ja na jedan mučan način trajem posle sebe“.
Vizionarsko nasleđe i prvi srpski horor
Đorđe Kadijević je započeo svoj filmski uspon još šezdesetih godina prošlog veka, brzo stičući priznanje publike i kritike ostvarenjima koja su hrabro pomerala granice tadašnje jugoslovenske kinematografije.
Njegovo najpoznatije delo svakako je kultni horor “Leptirica” iz 1973. godine, rađen po motivima pripovetke Milovana Glišića, koji je ušao u istoriju kao prvi domaći horor. Iza sebe je ostavio bogat opus, a među njegovim najznačajnijim naslovima izdvajaju se filmovi “Praznik”, “Pohod”, “Darovi moje rođake Marije”, kao i monumentalna televizijska serija “Vuk Karadžić”. Svojim brojnim televizijskim dramama i serijama ostavio je neizbrisiv trag, pozicionirajući se kao jedan od najvećih vizionara našeg filma.
Dodaj komentar